tag:blogger.com,1999:blog-24145483718874501152012-02-16T00:19:50.517-08:00အေတြးရိပ္စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.comBlogger81100tag:blogger.com,1999:blog-2414548371887450115.post-44177248799889235662010-12-07T03:29:00.000-08:002010-12-07T03:29:15.026-08:00<h3 class="post-title entry-title"> <a href="http://drlunswe.blogspot.com/2010/10/blog-post_2929.html">ကိုသီလႏွင့္ သူ႔ကေလးမ်ား၏ စာစီစာကံုးမ်ား</a> </h3><div class="post-body entry-content" id="post-3372542606004531876"><style>#fullpost {display:none;}</style> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_RnH1ACYosko/TMlRwHh8lYI/AAAAAAAAsUU/JDBiY0vJktw/s1600/kmpl1.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533043504298366338" src="http://4.bp.blogspot.com/_RnH1ACYosko/TMlRwHh8lYI/AAAAAAAAsUU/JDBiY0vJktw/s400/kmpl1.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 187px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 269px;" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc33cc; font-size: 130%;">ကိုသီလႏွင့္ သူ႔ကေလးမ်ား၏ စာစီစာကံုးမ်ား</span><br /><span style="color: #3333ff;">ကမာပုလဲ</span></div><br />ေရွ႕မွာ ေျပာခဲ့သလို ကိုသီလဆိုတဲ့ မိုင့္ဂရင့္ ေက်ာင္းဆရာေလးရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြက ထူးေပမယ့္ မဆန္းတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြပါပဲ။ မဆန္းရင္လည္း ဘာလို႔ ေရးျပ၊ ေျပာျပေနသလဲလို႔ အမနာပ ခ်ီးမြမ္းကဲ့ရဲ႕ရင္လည္း ခံရမွာ ပါပဲ။ အေျဖကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ကိုသီလက သူ႔အေတြ႔အၾကံဳေတြထဲကေန သိပ္ေျပာျပခ်င္တဲ့ ဇာတ္လမ္းက ေလးေတြကို မမ်ဳိႏိုင္၊ မသိပ္ႏိုင္လြန္းလို႔ ခုလို ေပထက္အကၡရာတင္ ေျပာျဖစ္ေနတာပါ။ ခုေျပာမယ့္ ဇာတ္လမ္း ကေလးကလည္း ကိုသီလရဲ႕ ျမန္မာစာ စာသင္ခန္းထဲက ကေလးေတြရဲ႕ စာစီစာကံုးကေလးေတြကို ဖတ္႐ႈအ ကဲခတ္ရင္း ကိုသီလရဲ႕ရင္ထဲမွာ နင့္ကနဲ၊ လႈိက္ကနဲ၊ လြမ္းေမာဖြယ္၊ ၾကည္ႏူးဖြယ္၊ အလွတရား ... စတဲ့ ခံစား မႈရသေတြကို မေျပာရရင္ မေနႏိုင္လြန္းလို႔ ခုလိုေျပာျပဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာပါ။ စာနာနားလည္ ခံစားတတ္တဲ့ ႏွလံုး သားနဲ႔ နာပါေလ …။<br /><br />၂၀၁၀၊ ေအာက္တိုဘာလထဲ ကိုသီလ အလုပ္လုပ္တဲ့ မိုင့္ဂရင့္ စာသင္ေက်ာင္းမွာ ပထမအစမ္းစာေမးပြဲစစ္ျဖစ္ တယ္။ ကိုသီလက ခုႏွစ္တန္းနဲ႔ ရွစ္တန္းကို ျမန္မာစာနဲ႔ အဂၤလိပ္စာ ႏွစ္ဘာသာ သင္ၾကားေနသူျဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းဖြင့္ကတည္းက ကိုသီလခမ်ာ သူ တာ၀န္ယူထားတဲ့ အတန္းေတြကို ျမန္မာစာလည္း သင္၊ အဂၤလိပ္ စာလည္း သင္ခဲ့ရတယ္။ ျမန္မာစာဆိုရင္ ခုႏွစ္တန္းမွာ ဘုရားေလာင္း ဇာတက ၀တၳဳေတြကို သင္ရတယ္။ က ဗ်ာနဲ႔ သဒၵါလည္း ပါသေပါ့။ ရွစ္တန္းကိုလည္း ကဗ်ာ၊ သဒၵါနဲ႔ မေဟာ္သဓာဇာတ္ေတာ္ႀကီးကို သင္ရတယ္။<br /><br />သင္႐ိုးၫြႊန္းတန္းက ျပည္တြင္းသင္႐ိုးၫႊန္းတန္းကို သင္ရတာပါ။ ကိုသီလ ေရာက္ေနတဲ့အရပ္က သူတပါးႏိုင္ ငံ နယ္စပ္္ဆုိေတာ့ စာအုပ္စာတန္းေတြကလည္း ရွားပါးတယ္။ ျပည္တြင္းသင္႐ိုးကို ေစ့ငုၾကည့္ေတာ့ ၂၀၀၀ ခု ႏွစ္မွာ အသစ္ျပဌာန္းလိုက္တာ ျဖစ္ေနတယ္။ ကိုသီလတို႔ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က သင္ခဲ့ရတဲ့ သင္႐ိုးေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ကိုသီလခမ်ာမွာလည္း ဒီႏွစ္မွ ေက်ာင္းရဲ႕လိုအပ္ခ်က္အရ ျမန္မာစာ ကုိ စတင္သင္ေပးရတာဆိုေတာ့ သင္ရင္းနဲ႔ သင္႐ိုးကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေလ့လာေနရတာျဖစ္တယ္။<span id="fullpost" style="display: inline;"><br /><br />ဒီမွာတင္ ကိုသီလနဲ႔ ျမန္မာစာသင္႐ိုး ကြိဳင္ေတြတက္ေတာ့တာေပါ့။ မေဟာ္သဓာ ေရးသားသူ မင္းပူး ဦးၾသ ဘာသနဲ႔ ကိုသီလတို႔ရဲ႕ ျပႆနာကိုလည္း ေရွ႕မွာ ေရးျပခဲ့ၿပီးၿပီ။ ကဗ်ာဆိုလည္း ျပႆနာေတြက ရွိေနတယ္။ ဆိုခ်င္တာက ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ အသစ္ျပဌာန္းလိုက္တဲ့ အလယ္တန္း ျမန္မာစာသင္႐ိုးဟာ ပေဒသရာဇ္ ေခတ္ထဲ ကေလးေတြကို အဓမၼ ေခၚသြားတာျဖစ္ေနတယ္။ ေခတ္စမ္းစာဆိုရင္ အေတာ့္ကို နည္းတယ္။ နည္း တာမွ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း မပါဘူး၊ ေဇာ္ဂ်ီ မပါဘူး၊ မင္းသု၀ဏ္ မပါဘူး၊ ဒဂုန္တာရာဆိုရင္ ေ၀လာ ေ၀းေပါ့။ ဆိုေတာ့ ကေလးေတြခမ်ာ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ရဲ႕နန္းေတာ္ထဲ ေရာက္သြားၿပီး ထီးသုံး၊ နန္းသံုးစာေတြ၊ ဘုန္းေတာ္ဖြဲ႔ေတြ၊ ဆင္စြယ္နန္းထက္က ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ ပၪၥလက္၀ကၤပါထဲမွာ ဘုမသိ၊ ဘ မသိ အျဖစ္ေတြနဲ႔ ပိတ္မိေနေတာ့တာေပါ့။<br /><br />ဗမာျပည္ရဲ႕ လက္ရွိပညာေရးအေျခအေနကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တကယ့္ကို ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ေျပာရမွာပါ။ ေကာင္းတာဆိုလို႔ ဆရာဒဂုန္တာရာရဲ႕ ‘ေမ’ ၀တၳဳဇာတ္သိမ္းမွာ ေျပာခဲ့သလို “အေကာင္းကို ရွာသည္။ အ ေကာင္းကား မေတြ႔” ဟု ေျပာရမွာပါ။ ကေလးေတြရဲ႕ ပခံုးေပၚ မႏိုင္၀န္တင္ေပးလိုက္ေတာ့ ခါးက်ဳိးသြားတာ သာ အဖတ္တင္သလိုမ်ဳိးေပါ့။ ပေဒသရာဇ္ အသံုးအႏႈန္းေတြကလည္း ကေလးေတြအတြက္ ေခတ္နဲ႔ေလ်ာ္ညီ စြာ အၿမိဳက္မျဖစ္၊ အဆိပ္သာျဖစ္ေနတာကို ကိုသီလခမ်ာ ရင္ေမာစိတ္နာနဲ႔ ခံစားျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္ေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />ထားပါေလ။ ဒီဇာတ္လမ္းရဲ႕ လိုရင္းကုိ ဆက္ရေအာင္ပါ။ ကုိသီလ တာ၀န္ယူထားတဲ့ အလယ္တန္းအဆင့္မွာ ျမန္မာစာေရာ အဂၤလိပ္စာမွာပါ စာစီစာကံုးက မသင္မျဖစ္သင္ရတယ္။ စာစီစာကံုးဆိုတာက တခ်ဳိ႕က ရသစာ တန္းလို႔လည္း ေျပာၾကတယ္။ အဂၤလိပ္ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ အက္ေဆးေပါ့။ နိဒါန္း၊ စာကိုယ္၊ နိဂံုးဆိုတဲ့ ေဖာ္ မက္ႀကီးကိုေတာ့ မျဖစ္မေန မိတ္ဆက္ေပးရတာေပါ့။ ဒါေပသည့္ အဲဒီေဖာ္မက္ႀကီးထဲကေန ကေလးေတြကို ေရးတတ္၊ ေရးႏုိင္ေအာင္ ကိုသီဟက ေၾကာင္းေပးတယ္။ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္တို႔၊ အဖြဲ႔အႏြဲ႔အလွတို႔၊ အျဖစ္အ ပ်က္ေတြအေပၚမွာ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာခံစားမႈတို႔၊ ဇာတ္လမ္းအျဖစ္အပ်က္ေပၚမွာ အဘိဓမၼာအေတြးအေခၚကို ထုတ္ ယူဆင္ျခင္တင္ျပမႈေတြနဲ႔ ကေလးေတြကို ဒုကၡမေပးမိေအာင္ ေရွာင္ရ ရွားရတာေပါ့ေလ။<br /><br />ကေလးေတြကိုေတာ့ ကိုသီလက စာမ်ားမ်ား ဖတ္ခိုင္းတယ္။ အတန္းထဲမွာ စာစီစာကံုးေတြကိုလည္း ေခါင္းစဥ္ ေတြေပးၿပီး မ်ားမ်ား ေရးခိုင္းတယ္။ “ခ်စ္ေသာ ေမေမ (သို႔) ခ်စ္ေသာ ေဖေဖ”၊ “ငယ္ဘ၀ စာသင္ေက်ာင္းက ေလး”၊ “အခင္မင္ရဆံုး သူငယ္ခ်င္း” ... စသျဖင့္ ကေလးေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ႏိုင္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေရးခိုင္းခဲ့တယ္။ ပထမေတာ့ ကေလးေတြခမ်ာ စာကို ဘယ္ကစေရးရမွန္းမသိေအာင္ အခက္ေတြ႔ေနၾကတယ္ ေပါ့။ ကုိသီလကလည္း ကမၻာေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးတဦးရဲ႕ အဆိုအမိန္႔တခုကို ကေလးေတြကို မိတ္္ဆက္ ေပးလိုက္တယ္။ ဘာမွ်မေရးရေသးတဲ့ စာရြက္ေပၚမွာ ပထမဆံုး စာတေၾကာင္းကို ေခါင္းစဥ္နဲ႔ကိုက္ေအာင္ ခ် ေရးလိုက္ပါ။ ၿပီးရင္ အဲဒီစာေၾကာင္းရဲ႕ ေစ့ေဆာ္ရာအတိုင္း ေၾကာင္းက်ဳိးဆက္စပ္ေရးဖြဲ႔သြားဖို႔ပါပဲ။ မုဆိုးကို စိုင္ က အမဲလိုက္ရင္း သင္ေပးသြားလိမ့္မယ္ေပါ့ေလ။<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႔ ပထမအစမ္းစာေမးပြဲ မေျဖမီ ကိုသီလရဲ႕ ခုႏွစ္တန္း၊ ရွစ္တန္းကေလးေတြ အနည္းဆံုး စာစီစာကံုး ေလးပုဒ္စီ ေရးျဖစ္ခဲ့တယ္။ စာေမးပြဲမွာလည္း ကိုသီလက စာသင္ခန္းထဲမွာ သင္ခဲ့တဲ့ စာစီစာကံုးေခါင္းစဥ္ေတြ ကိုပဲ ခြၽဳိက္စ္ေပးၿပီး ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပး ေျဖဆိုခုိင္းခဲ့တယ္။ တခ်ဳိ႕ကေလးေတြဆိုရင္ ျမန္မာစာစာစီစာကံုးကို ေလး မ်က္ႏွာေလာက္ ေရးထားတာကုိ ကိုသီလ အမွတ္ျခစ္ရင္း အံ့ၾသ၀မ္းသာ ေတြ႔ရွိခဲ့ရတယ္။<br /><br />ခုႏွစ္တန္းေရာ ရွစ္တန္းမွာပါ ပါတဲ့ စာစီစာကံုးကေလးတပုဒ္က “ငယ္ဘ၀ စာသင္ေက်ာင္းကေလး” ျဖစ္တယ္။ ကေလးေတြဆိုေပမယ့္ အရြယ္ေရာက္စ ကေလးေတြ ျဖစ္ေနတာမို႔ ကေလးတိုင္းမွာ ငယ္ဘ၀ကိုယ္စီ ရွိေနၾက တယ္။ လက္ရွိေက်ာင္းကလည္း သူတပါးႏိုင္ငံနယ္စပ္က မိုင့္ဂရင့္ ေက်ာင္းဆိုေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ ေနခဲ့ရတဲ့ ငယ္ဘ၀ ေက်ာင္းကေလးေတြ ကိုယ္စီရွိခဲ့ၾကတယ္ေပါ့ေလ။ တခ်ဳိ႕က ဇာတိေျမက ေက်ာင္းကေလးေတြ အ ေၾကာင္းကို ေရးၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က ဒုကၡသည္စခန္းထဲက ၀ါးနဲ႔အတိၿပီးတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းကေလးေတြ အ ေၾကာင္းကို ဖြဲႏြဲ႔ၾကတယ္ေပါ့။ ထူးျခားတာက သူတို႔ခံစားမႈကို ႐ိုးဂုဏ္အျပည့္နဲ႔ ေရးဖြဲ႔ထားမႈေတြပါပဲ။ ကိုသီလခ မ်ာ စာစစ္ေနရင္းက သူတို႔ဇာတိေက်ာင္းကေလးေတြထဲ ေရာက္သြားလိုက္၊ ဒုကၡသည္စခန္းထဲက ၀ါးနဲ႔အတိ ၿပီးတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းကေလးေတြထဲ ေရာက္သြားလိုက္။ သူတို႔နဲ႔အတူ စာအံလိုက္၊ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္း ဆို လိုက္၊ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္လိုက္၊ လက္ပိုက္လိုက္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />အဲ … ေနာက္အမ်ားဆံုး ေရးၾကတဲ့ တပုဒ္က “ခ်စ္ေသာ ေမေမ (သို႔) ခ်စ္ေသာ ေဖေဖ” ဆိုတဲ့ စာစီစာကံုးပါပဲ။ အဲ ... အဲဒီစာစီစာကံုးက်ေတာ့ ကိုသီလခမ်ာ ငယ္ဘ၀စာစီစာကံုးကလို ၾကည္ႏူးမႈေတြ၊ ပီတိေတြမရေတာ့ဘူး။ ဘယ္လိုခံစားခ်က္ေတြ ရလိုက္သလဲဆိုေတာ့ …<br /><br />“အေမရွိေသာ္ျငား အေဖမရွိဘဲနဲ႔ သားသမီးမ်ားကို မေမြးဖြားႏိုင္ပါ”<br /><br />ကိုသီလရဲ႕ အျပံဳးဟာ အေတြးထဲမွာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါတယ္။ ဆက္ဖတ္ေတာ့ …<br /><br />“အေမ မရွိတဲ့ေနာက္ အေဖသည္ သားသမီးမ်ားအတြက္ စီးပြားေရးကို ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ကုန္း႐ုန္းရွာ ခဲ့ပါသည္။ အေဖက သမီး ဘယ္ကိုမွ မသြားပါနဲ႔၊ အေဖတို႔နဲ႔ပဲ ေနပါ။ သမီးတို႔ မိန္းကေလးေတြဟာ ဘယ္ေနရာကို ေရာက္ေရာက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ လံုျခံဳေအာင္ ထိန္းသိမ္းတတ္ဖို႔ လိုတယ္သမီး”<br /><br />ကေလးတေယာက္ရဲ႕ သူ႔ဘ၀၊ သူ႔အေတြ႔အၾကံဳေတြထဲက သင္ၾကားခ်က္၊ အဘိဓမၼာ။<br /><br />“က်မ အေဖ တားေနသည့္ၾကားမွ အေဖ့ကို လမ္းခြဲခဲ့သည္မွာ ခုဆို ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ။ အေဖက သမီးကို လိုက္ရွာခဲ့သည္။ အေဖ၏ဘ၀ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္တြင္ သမီးကို ေတြ႔ခြင့္ရပါရေစဟု ေတာင္းဆိုေၾကာင္း အေဖ့၏ ေနာက္မိန္းမျဖစ္သူက က်မကုိ လာေျပာပါသည္။ သမီးျဖစ္သူ က်မက အေဖ့ကို ေတြ႔ဆံုခြင့္ေပးခဲ့ပါသည္။ ဒါကို အေဖသိသြားခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ….”<br /><br />ေနာက္တပုဒ္က ...<br /><br />“အေဖ့ကို မျမင္မေတြ႔ဖူးခဲ့ေသာ အေဖမရွိေတာ့တဲ့ သမီးရဲ႕ဘ၀မွာ အေမဟာ အေမလည္းျဖစ္၊ အေဖလည္းျဖစ္ ခဲ့သည္။ သမီးတို႔ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ကို ေကြၽးေမြးဖို႔၊ ပညာသင္ၾကားေပးဖို႔ အေမသည္ ေနပူစပ္ခါးမေရွာင္ ေစ်းဗန္းေခါင္းရြက္ တလမ္း၀င္ တလမ္းထြက္ ေစ်းေရာင္းခဲ့ပါသည္။ သမီးတို႔ေနသည့္ အိမ္ကေလး ယိုင္နဲ႔ၿပိဳလဲ သြားေသာအခါ အဘိုးျဖစ္သူက သူတပါးတြင္ အတိုးခ်ၿပီး အိမ္ကို ျပင္ေပးခဲ့ရသည္။ အေမက ေစ်းဗန္း ေခါင္း ရြက္ဘ၀ျဖင့္ အဆင္မေျပေသာအခါ ကယ္ရီ၏ အကူအညီျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံကို အလုပ္လုပ္ရန္ စြန္႔စားထြက္ခြာခဲ့ ပါသည္။ ထိုင္းေရာက္ေတာ့ အေမ့ကို ကယ္ရီက လိမ္ညာေရာင္းစားခဲ့ပါသည္။ ခုထိ အေမႏွင့္ ျပန္လည္မဆံု ေတြ႔ႏိုင္ေသးပါ …”<br /><br />ဒါပါပဲ … ကိုသီလရဲ႕ ကေလးေတြေရးတဲ့ စာစီစာကံုးေတြက ႐ိုးဂုဏ္အျပည့္၊ ဘ၀အနာေတြ အျပည့္၊ အားမာန္ ေတြအျပည့္နဲ႔ပါ။ ကိုသီလက ကဗ်ာတုိ ကဗ်ာစ၊ စာတို စာစ ေရးဖြဲ႔ခံစားတတ္သူ ျဖစ္ေလေတာ့ ကေလးေတြရဲ႕ စာစီစာကံုးေတြကို စစ္ေဆးခံစားေနရင္းက တခါတခါ ကိုသီလရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳး၊ တခါတေလ ကိုသီလရဲ႕ ရင္ထဲက သက္ျပင္းေမာ၊ တခါတရံ ကိုသီလရဲ႕မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္စေတြႏွင့္ …။ ။<br /><br /><span style="color: #3333ff;">ကမာပုလဲ</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2414548371887450115-4417724879988923566?l=mydreamstation.blogspot.com' alt='' /></div>စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2414548371887450115.post-2505366417972578412010-10-12T05:40:00.000-07:002010-10-12T05:40:49.157-07:00စတင္ပိုစ့္တစ္ပုဒ္ကိုစတင္ေရးသားပါတယ္<br /><br /><span style="background-color: yellow;"><a href="http://www.blogger.com/">လင့္</a></span><br /><br /><span style="background-color: yellow;">ဟိုင္းလိုင့္ </span><br /><br /><a name='more'></a><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gd06DA6PQ44/TLRUU65siNI/AAAAAAAAAA8/uw82_o-tj_E/s1600/Sunset.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_gd06DA6PQ44/TLRUU65siNI/AAAAAAAAAA8/uw82_o-tj_E/s200/Sunset.jpg" width="200" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2414548371887450115-250536641797257841?l=mydreamstation.blogspot.com' alt='' /></div>စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2414548371887450115.post-31956496745404912572010-10-12T05:13:00.000-07:002010-10-12T06:40:45.318-07:00ေမြးရပ္ေျမ ရဲ႔ အေၾကာင္း<h2 class="art-PostHeader"></h2><div class="art-PostHeaderIcons art-metadata-icons"><br /><span class="item-control blog-admin pid-833949173"><a class="post-edit-link" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8753504666764223282&postID=5528651076470735315" title="Edit Post"></a> </span> </div><div class="art-PostContent">ကမာၻအရပ္ရပ္က‘‘ေရႊ’’.....တံဆိပ္ ေလာ္စပီကာေတြ<br />ကူပါကယ္ပါ တေၾကာ္တေၾကာ္ ေအာ္ေနရတဲ႔<br />က်ေတာ႔ရဲ႕ ေမြးရပ္ေျမ အေၾကာင္းနဲ႔<br />ခင္ဗ်ားတို႔ နားထဲကို သံရည္ပူေလာင္းပါရေစ။<br /><br />ဆရာ၀န္ေတြက ေဆးေရာင္း၊<br />အင္ဂ်င္နီယာေတြက ေစ်းေရာင္း၊<br />ေတာ္သူေတြ အကုန္ ေဘးေဂ်ာင္း၊<br />လူငယ္ေတြ အကုန္ အေတြးေစာင္း၊<br />ခြင္ရွာနိုင္မွ သူေ႒းေလာင္း ျဖစ္ႏိုင္မယ္။<br /><br />အစိုးရကအစ သူခိုးဓါးျပေတြ ဆို..<br />ေပါင္းစားတက္မွ မိုးက်ေရႊကိုယ္<br />တိုင္းျပည္တခုလံုး ပိုးက်ေနလို႔<br />သူမ်ားဆီမွာ ကၽြန္ခံဖို႔ go ၾကေပသဗ်ိဳ႕ ။<br /><br />ညာဥ့္ငွက္မေလးတေယာက္က<br />ေဖာက္သည္ေမွ်ာ္၊<br />မိန္းမတန္ဖိုးကိုေရာင္းစားဖို႔ ေစာင္႔ေနမယ္ေနာ္..တဲ႔<br />ေစ်းသည္မေလးတေယာက္က ၀ယ္သူေမွ်ာ္၊<br />အေၾကြးပင္လယ္ၾကီးထဲ ကယ္သူမေပၚ၊<br />ေခတ္ၾကီးကိုယ္က လည္သူေဆာ္။<br />ေ႔ရွေနာက္မစဥ္းစားမိတဲ႔ ေမာင္နွံ၊<br />ရွိသမွ်ပစၥည္းေတြကို ေပါင္နွံ၊<br />ေမြးလာမယ္႔ကေလးက အေခ်ာင္ခံ။<br /><br />ဂ်ာနယ္ေတြက အတင္းအဖ်င္းေရာင္းစား၊<br />လူပြဲစားေတြက အခ်င္းခ်င္းေရာင္းစား၊<br />လူတခ်ိဳ႕ကလမ္းမေတြေပၚမွာေတာင္းစား၊<br />ကေလးငယ္တစ္ေယာက္မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔ေက်ာင္းသြား၊<br />ပါရာဒိုတစီးက ဗြတ္ေတြစင္ေအာင္ေမာင္းသြား၊<br />ငါတို႔ငိုသံေတြကို<br />အိမ္နီးခ်င္းနိုင္ငံတခ်ိဳ႕က မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတယ္၊<br />ဖ်ာခင္းခ်င္သူတခ်ိဳ႕ကလည္း သနားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတယ္။<br /><br />မီးခဲကိုင္ထားရသလိုပဲဆိုတဲ႔ ေစတနာရွင္တို႔...<br />ဦးတည္ခ်က္ဆယ္႔နွစ္ရပ္နဲ႔ တိုင္းျပည္ကိုဖ်က္ေနတာလား။<br />ခင္ဗ်ားတို႔ စကားလံုးၾကီးၾကီးေတြက ေကာ္ပီသံစဥ္ေတြပါ၊<br />တျပည္လံုးလည္းနားညည္းေနျပီ ေအာ္ဂလီဆန္ခ်င္စရာ။<br /><br />ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ျပန္ၾကည္႕မိေတာ႔လည္း<br />မနွစ္ကလည္းဒီေနရာ<br />ဒီနွစ္လည္းဒီေနရာ<br />ရပ္ေနလည္းဒီေလာက္<br />ေျပးသြားလည္းဒီေလာက္မို႔<br />ငါ႔ေျခေထာက္ေတြကေတာင္ ငါ႔ကိုေျပာတယ္<br />သူတို႔ ဆက္မေလွ်ာက္ခ်င္ေတာ႔ဘူးတဲ႔။<br />ငါ႔လက္ေတြကလည္း သစၥာေဖာက္ျပန္တယ္<br />အရွံုးေပးလက္ေျမာက္ျပီး ေထာက္ခံတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔.....<br />စိတ္ထဲမွာပဲ သိမ္းထားေနရတဲ႔အိပ္မက္ေတြလည္း ေခါက္ရိုးေၾက၊<br />ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ျဖစ္လာတာေတြက ေဇာက္ထိုးေတြ။<br />လူ႕သက္တမ္းတ၀က္က်ိဳးျပီဆိုတဲ႔ အခ်က္ေပးသံေတြလည္း လာျပန္ျပီ၊<br />က်န္တဲ႔သက္တမ္းတ၀က္ကို ဆက္ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ေတာင္ အီလာျပီ။<br /><br />‘‘ဆန္တျပည္ကို ၁၅၀၀ ေတာင္’’ အဲဒါ အဖြားညည္းတဲ႔အသံ၊<br />‘‘ျမန္မာျပည္ဟာ ဘယ္သူမွမေနခ်င္ေတာ႔တဲ႔ အရပ္ျဖစ္သြားျပီ’’<br />အဲဒါ ခါးသီးတဲ႔အမွန္။<br /><br />ဒီၾကားထဲ.....<br />နာဂစ္ကတခ်က္ေမႊ႕၊<br />ဧရာ၀တီက လူေတြခမ်ာ အသက္ေစ႔၊<br />တခ်ိဳ႕လူေတြကလည္း အကြက္ေ႔ရႊ၊<br />အစိုးရ ကုလားထိုင္ကေတာ႔ တခ်က္မေ႔ရြ၊<br />ျမန္မာျပည္ၾကီးကေတာ႔...<br />၀မ္းဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ အခက္ေတြ႕။<br />အစိုးရကအစ သူခိုးဓါးျပေတြဆို၊<br />ေပါင္းစားတက္မွ မိုးက်ေရႊကိုယ္၊<br />တိုင္းျပည္တခုလံုး ပိုးက်ေနလို႔၊<br />သူမ်ားဆီမွာ ကၽြန္ခံဖို႔ go ၾကေပသဗ်ိဳ႕........။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2414548371887450115-3195649674540491257?l=mydreamstation.blogspot.com' alt='' /></div>စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2414548371887450115.post-5429610604391139872010-10-11T04:46:00.000-07:002010-10-11T04:46:08.019-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-98fbbe84cbfda86e" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v5.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D98fbbe84cbfda86e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331637934%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D654ABF91AD044B2C7B51FC3E7C881D4051CAD29D.2D4CF55A3BC5678291D9BC3C9A34B78BF7A5A3AF%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D98fbbe84cbfda86e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DWTLqtTtEryB6pw7AlXqLD1bJgE8&autoplay=0&ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v5.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D98fbbe84cbfda86e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331637934%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D654ABF91AD044B2C7B51FC3E7C881D4051CAD29D.2D4CF55A3BC5678291D9BC3C9A34B78BF7A5A3AF%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D98fbbe84cbfda86e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DWTLqtTtEryB6pw7AlXqLD1bJgE8&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2414548371887450115-542961060439113987?l=mydreamstation.blogspot.com' alt='' /></div>စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2414548371887450115.post-25252809508191648482010-10-11T04:29:00.001-07:002010-10-11T04:29:58.257-07:00သိုးျဖဳထဲက သိုးျဖဳ<h3 class="post-title entry-title"> <a href="http://kaungkinko.myanmarbloggers.org/2010/09/blog-post_28.html"><br /></a> </h3><div class="post-header"> </div>ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက<br />ကုိယ့္ေခါင္းကုိယ္ျဖတ္<br />ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ကုိယ္တိုင္ေသာ့ခတ္ခဲ့သူ။<br /><br />ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက<br />ကုိယ့္ႏွလံုးသား ကုိယ္ထုတ္<br />ကၾကီးခေကြးစည္းခ်က္ေတြအတိုင္း ခုတ္ဖုိ႔။<br /><br />ငါလား?<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ရင္ခြင္မွာပိုက္ရင္း ေပ်ာက္ဆံုး<br />မ်က္ႏွာေပၚမွာေတာ့ အသိုင္းအဝိုင္းၾကိဳက္ မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔။<br /><br />ငါလား?<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မ်က္ျခည္ျပတ္<br />ငါနဲ႔ အေဝးဆံုးမွာ ရပ္ေနတဲ့သူ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔<br />ငါ့ကုိ ငါက ေျပာတယ္။<br />ေဟ့ေကာင္<br />မင္းကုိယ္မင္း မွန္ထဲမွာျပန္ၾကည့္<br />လူ႔သမုိင္းတခုလံုး ပိေနတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2414548371887450115-2525280950819164848?l=mydreamstation.blogspot.com' alt='' /></div>စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2414548371887450115.post-13614735463670634642010-10-11T04:27:00.000-07:002010-10-11T04:27:30.423-07:00ခ်စ္တယ္<div class="post-header"> </div>ခ်စ္တယ္<br />နင့္ကုိခ်စ္မိမွ<br />ငါနဲ႔ငါ ေတာ္ေတာ္ ေစ်းကြာသြားတယ္။<br /><br />ခ်စ္တယ္<br />ကမၻာ့အေတာ္ဆံုး မ်က္လွည့္ဆရာဟာ ငါပဲ။<br />ငါျပေနတဲ့ မ်က္လွည့္ကုိ<br />ငါကုိယ္တိုင္ေတာင္ အံ့ၾသရတယ္။<br /><br />ခ်စ္တယ္<br />ဒီစကားေလးမေျပာခင္မွာ<br />ငါတေယာက္တည္း ႏွစ္ကုိယ္ခြဲ<br />သူမ်ားဦးသြားမွာ ေၾကာက္တဲ့ေကာင္ရယ္<br />စိတ္ဆုိးသြားမွာ ေၾကာက္တဲ့ေကာင္ရယ္<br />တေကာင္နဲ႔ တေကာင္<br />ရန္ေစာင္လုိက္ၾကေသးတယ္။<br /><br />ခ်စ္တယ္<br />အခ်စ္မွာ<br />မိုးၾကိဳးက လွ်ပ္စီးထက္ အရင္လာတယ္။<br />ငါ့ပန္းပြင့္စကား မုိးၾကိဳးသြားကုိ ၾကားအျပီးမွာ<br />သူ႔မ်က္ႏွာမွာ ရွက္ေသြးေတြစုိ<br />အနီေရာင္ လွ်ပ္စီးခ်ိဳခ်ိဳကုိ ငါေငးလိုက္ရတယ္။<br /><br />ညီမေလးရယ္<br />ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္<br />နင့္မ်က္ႏွာ ဘယ္မွာထားရမွန္းမသိရင္<br />ငါ…မ်က္လံုးေတြကုိမွိတ္<br />အာရံုထဲမွာ ကင္းဗတ္စ တခု ခ်ိတ္လိုက္ပါ့မယ္<br />နင့္မ်က္ႏွာေလး လာထားဖုိ႔။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2414548371887450115-1361473546367063464?l=mydreamstation.blogspot.com' alt='' /></div>စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2414548371887450115.post-90925337285612378732010-10-09T08:06:00.001-07:002010-10-09T08:06:43.454-07:00<div class="date-header">Saturday, September 11, 2010</div><h2 class="art-PostHeader"> <img alt="PostHeaderIcon" height="32" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01eBbGNI/AAAAAAAAAvs/zVBgiYTQ95o/s320/PostHeaderIcon.png" width="32" /> <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post_2364.html">ေႏြအလြမ္း</a> </h2><div class="art-PostHeaderIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01kHKjRI/AAAAAAAAAvw/CrIyijL6ygA/s320/PostDateIcon.png" width="17" /> 12:45 PM | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02DokudI/AAAAAAAAAv0/zqPfqTALxCM/s320/PostAuthorIcon.png" width="14" /> Posted by တိုးတိုး<span class="item-control blog-admin pid-833949173"> | </span> <span class="item-control blog-admin pid-833949173"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02da3_1I/AAAAAAAAAv4/65EpXchd9iI/s320/PostEditIcon.png" width="14" /> <a class="post-edit-link" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8753504666764223282&postID=2188156112907156933" title="Edit Post"> Edit Post </a> </span> </div><div class="art-PostContent"> ေႏြရက္ေတြအလယ္...<br />ဆုံဆည္းခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းအစမွာေလ...<br />ငွက္ငယ္ေလးေတြလဲေလ... သံသာ သံခ်ိဳၿငီးကာ... <br />ခ်စ္ခြန္းဖြဲ႔ သီေၾကြးလို႔ေန...<br />ကုိယ္တုိ႔နဲ႔ ခ်စ္ျခင္းၿပိဳင္ကာေလ...။<br />အၾကင္နာဟူသမွ်... အတူတူ မွ်ခံစားေဝ...<br />တေယာက္လက္ တေယာက္တြဲကာ...<br />ေပ်ာ္မဆုံးခဲ့ေပ... အသက္နဲ႔ ထပ္တူညီတူ...<br />ပမာယူကာ ခ်စ္ခဲ့ၾကေပ...<br />ခုမ်ားေတာ့လဲ တျပည္တနယ္စီျခားလို႔ေန...<br />ေမာင့္မွာ ေျဖမေျပ...ေနရာေဟာင္းေလးေတြ...<br />ျပန္ေတြး(ေရာက္)ေလတိုင္း သတိရေနတယ္ေလ...<br />သက္ေသရြက္ေၾကြေတာမွာ အေဖာ္မပါ တကိုယ္ထည္းသာ...<br />ဥၾသငွက္တြန္က်ဴးလို႔ေန... <br />ကုိယ့္အလြမ္းတို႔ သူသိေနသလိုေပ....။ </div><div class="art-PostMetadataFooter"> <div class="art-PostFooterIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03M9Hy9I/AAAAAAAAAwE/RKt_WltdBbo/s320/PostTagIcon.png" width="18" /> Labels: <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%85%E1%80%AF" rel="tag">စာစု</a> | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03dG6XoI/AAAAAAAAAwI/czUUlzzcg14/s320/PostCommentsIcon.png" width="18" /> <a class="comment-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post_2364.html#comments" onclick="">0 comments</a> </div></div><div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=8753504666764223282&postID=2188156112907156933" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" height="13" src="img/icon18_email.gif" width="18" /> </a> </span> </span> </div><div class="post-footer-line post-footer-line-3"> <span class="post-location"> </span> </div></div><div class="art-Post"> <div class="art-Post-body"> <div class="art-Post-inner art-article"> <a href="" name="6264118513356922862"></a> <h2 class="art-PostHeader"> <img alt="PostHeaderIcon" height="32" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01eBbGNI/AAAAAAAAAvs/zVBgiYTQ95o/s320/PostHeaderIcon.png" width="32" /> <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post_11.html">ႏွလုံးသား ဒိုင္ယာရီ</a> </h2><div class="art-PostHeaderIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01kHKjRI/AAAAAAAAAvw/CrIyijL6ygA/s320/PostDateIcon.png" width="17" /> 12:25 PM | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02DokudI/AAAAAAAAAv0/zqPfqTALxCM/s320/PostAuthorIcon.png" width="14" /> Posted by တိုးတိုး<span class="item-control blog-admin pid-833949173"> | </span> <span class="item-control blog-admin pid-833949173"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02da3_1I/AAAAAAAAAv4/65EpXchd9iI/s320/PostEditIcon.png" width="14" /> <a class="post-edit-link" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8753504666764223282&postID=6264118513356922862" title="Edit Post"> Edit Post </a> </span> </div><div class="art-PostContent"> မၾကင္နာႏိုင္လို႔ ေတြေဝလမ္းမွာ ထားရစ္ခဲ့ၿပီ...<br />သူေပးသြားတဲ့ အမုန္းေတြ... သူေပးသြားတဲ့ အလြမ္းေတြ...<br />ထာဝရမဟုတ္တဲ့ အခ်စ္ကို.... မၾကာခဏ သတိရမိတယ္...<br />အသိအမွတ္မျပဳတဲ့ အခ်စ္တခုကိုကြယ္... <br />ဒိုင္ယာရီေဟာင္းေလးထဲမွာ... ဘာေၾကာင့္မ်ား ေရးမိတာလဲကြာ...။<br /><br />ရင္မွာရိွတဲ့ အၾကင္နာေလးေတြ မေျပာျဖစ္ခဲ့တာ.. <br />အတူသြားခဲ့တဲ့ ရက္ေတြ... အတူသြားခဲ့တဲ့ ေနရာေလးေတြ...<br />ျပန္သတိရလို႔ လြမ္းေန... ဂႏၳဝင္မေျမာက္ေတာ့တဲ့ အခ်စ္ကို <br />ေျပာင္းလဲခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္ေတြရယ္... ဒိုင္ယာရီေဟာင္းေလးထဲမွာ...<br />ဘာေၾကာင့္မ်ား ေရးမိတာလဲကြာ...။<br /><br />သူရယ္ ကိုယ္ရယ္ ဟိုတခ်ိန္တုန္းက ... သြားခဲ့တဲ့ေနရာေဟာင္းမွာ...<br />အေဖာ္ရယ္မပါ ကိုယ္တေယာက္တည္း... သြားမိလုိ႔ ရင္မွာမခ်ိေအာင္ ...<br />မေျဖသာသူ ေဝဒနာအေၾကာင္းကို... မေျပာင္းလဲတဲ့ ေနရာေဟာင္းမွာ...<br />ကံရယ္ေခ ဒီအျဖစ္ဆိုး ... ဘဝအဆက္ဆက္ မႀကံဳလိုေၾကာင္းကုိ <br />ေရးေနက် ဒိုင္ယာရီေလး... ဘာေၾကာင့္ ကိုယ္ ထုတ္ေရးမိတယ္...<br />ကိုယ္လဲေလ ေဝခြဲ မသိႏိုင္ပါ...။ </div><div class="art-PostMetadataFooter"> <div class="art-PostFooterIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03M9Hy9I/AAAAAAAAAwE/RKt_WltdBbo/s320/PostTagIcon.png" width="18" /> Labels: <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%85%E1%80%AF" rel="tag">စာစု</a> | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03dG6XoI/AAAAAAAAAwI/czUUlzzcg14/s320/PostCommentsIcon.png" width="18" /> <a class="comment-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post_11.html#comments" onclick="">0 comments</a> </div></div><div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=8753504666764223282&postID=6264118513356922862" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" height="13" src="img/icon18_email.gif" width="18" /> </a> </span> </span> </div><div class="post-footer-line post-footer-line-3"> <span class="post-location"> </span> </div></div></div></div></div><div class="art-Post"> <div class="art-Post-body"> <div class="art-Post-inner art-article"> <a href="" name="2783346573248480365"></a> <h2 class="art-PostHeader"> <img alt="PostHeaderIcon" height="32" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01eBbGNI/AAAAAAAAAvs/zVBgiYTQ95o/s320/PostHeaderIcon.png" width="32" /> <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post.html">ေပ်ာ္ခ်င္တယ္...</a> </h2><div class="art-PostHeaderIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01kHKjRI/AAAAAAAAAvw/CrIyijL6ygA/s320/PostDateIcon.png" width="17" /> 11:57 AM | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02DokudI/AAAAAAAAAv0/zqPfqTALxCM/s320/PostAuthorIcon.png" width="14" /> Posted by တိုးတိုး<span class="item-control blog-admin pid-833949173"> | </span> <span class="item-control blog-admin pid-833949173"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02da3_1I/AAAAAAAAAv4/65EpXchd9iI/s320/PostEditIcon.png" width="14" /> <a class="post-edit-link" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8753504666764223282&postID=2783346573248480365" title="Edit Post"> Edit Post </a> </span> </div><div class="art-PostContent"> ကမၻာေပၚရိွ သက္ရိွအားလုံး အကုန္ၿပဳံးေပ်ာ္ေနတယ္။<br />ေပ်ာ္ေနၾကရင္ ရင္မွာၾကည္ႏူးတယ္။<br />ပန္းပြင့္ေလးေတြဆိုရင္ ပ်ားပိတုန္းမ်ား ပတ္လည္ဝိုင္းလို႔ရယ္ ေပ်ာ္တယ္။<br />ညေမႊးပန္းေလးနဲ႔အတူ ပိုးစုန္းၾကဴငယ္ေလး ...<br />ေမတၱာရစ္ခ်ည္ ေႏွာင္ႀကိဳးဖြဲ႔သီ..ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတယ္။<br />ေပ်ာ္ေနၾကတယ္ ကိုယ့္အခ်စ္ရယ္...။ <br />အစာရွာခြံ႔ေကၽြးလို႔ ငွက္ေက်းေလးေတြ ေပ်ာ္ေနတယ္။<br />ေရလႊာ ခုန္ကူးလို႔ ေရႊငါးေလးေတြ ေပ်ာ္ေနတယ္...။ <br />ဇင္ေယာ္ငွက္ကေလးေတြ ေလထဲဝဲကာ ပ်ံေနတယ္ <br />တူစုံယွဥ္တြဲလို႔ လည္ခ်င္းယွက္ခါ ေပ်ာ္ေနတယ္...။<br />ကုိယ့္တေယာက္ထဲ အေဖာ္မဲ့ကာ..<br />ေဝးရာစြန္႔ေျပး ေျပးထြက္လို႔ သြားေလသူရယ္...။ <br />မင္းမ်က္ႏွာ ခဏတာေလးေလာက္ျဖစ္ေစ...။<br />မင္းစကားသံ ၾကားရုံေလးနဲ႔ျဖစ္ေစ..။<br />ကိုယ္တသက္လုံး ေပ်ာ္လိမ့္မယ္။<br />ကိုယ္တသက္လုံး ေပ်ာ္လိမ့္မယ္ အခ်စ္ရယ္...။ </div><div class="art-PostMetadataFooter"> <div class="art-PostFooterIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03M9Hy9I/AAAAAAAAAwE/RKt_WltdBbo/s320/PostTagIcon.png" width="18" /> Labels: <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%85%E1%80%AF" rel="tag">စာစု</a> | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03dG6XoI/AAAAAAAAAwI/czUUlzzcg14/s320/PostCommentsIcon.png" width="18" /> <a class="comment-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post.html#comments" onclick="">0 comments</a> </div></div><div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=8753504666764223282&postID=2783346573248480365" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" height="13" src="img/icon18_email.gif" width="18" /> </a> </span> </span> </div><div class="post-footer-line post-footer-line-3"> <span class="post-location"> </span> </div></div></div></div></div><div class="art-Post"> <div class="art-Post-body"> <div class="art-Post-inner art-article"> <a href="" name="322043011822115758"></a> <div class="date-header">Monday, July 12, 2010</div><h2 class="art-PostHeader"> <img alt="PostHeaderIcon" height="32" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01eBbGNI/AAAAAAAAAvs/zVBgiYTQ95o/s320/PostHeaderIcon.png" width="32" /> <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/07/blog-post.html">ရိႈက္သံ</a> </h2><div class="art-PostHeaderIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01kHKjRI/AAAAAAAAAvw/CrIyijL6ygA/s320/PostDateIcon.png" width="17" /> 2:53 AM | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02DokudI/AAAAAAAAAv0/zqPfqTALxCM/s320/PostAuthorIcon.png" width="14" /> Posted by တိုးတိုး<span class="item-control blog-admin pid-833949173"> | </span> <span class="item-control blog-admin pid-833949173"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02da3_1I/AAAAAAAAAv4/65EpXchd9iI/s320/PostEditIcon.png" width="14" /> <a class="post-edit-link" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8753504666764223282&postID=322043011822115758" title="Edit Post"> Edit Post </a> </span> </div><div class="art-PostContent"> ပန္းေပးလဲ မလိုခ်င္ဘူး<br />လြမ္းေတးလဲ မဆိုခ်င္ဘူး<br />လမ္းခြဲေျပးလဲ မၿငိဳျငင္ေတာ့ပါဘူးေလ။<br /><br />ကံၾကမၼာ ရဟတ္က ဖန္လာခ်က္ေၾကာင့္ <br />ျပန္ကာထပ္ေတြ႔ရင္လဲ တသက္မေမ့စရာ ေဝဒနာအလြမ္းကို <br />ေၾကညာခန္းမထုတ္ေလပဲ ငုတ္တုတ္ေနတဲ့ ဘဝင္အသိမွာ<br />ရင္မခ်ိစရာအျဖစ္ကို သခင္သိမွာပါေလ။<br /><br />အၾကင္နာအနမ္းကို မျမင္စရာ ပန္းအျဖစ္<br />ရင္နင့္နင့္နဲ႔ သခင္ပစ္လိုက္ပါ့မယ္။<br /><br />ဘဝတေကြ႔မွာ ခဏေတြ႔ၾကၿပီး <br />တဘဝမေမ့စရာ အၿပဳံးေလးေတြကို <br />ႏွလုံးေသြးနဲ႔ရင္း အတင္းႀကိတ္မွတ္ခံစားၿပီး<br />အတိတ္ကအသံမ်ားကို စိတ္ကျပန္ၾကားေနေပမဲ့<br />ခံစားမႈကင္းဆိတ္ အတင္းပိတ္ထားတဲ့ <br />ႏွလုံးသား တံခါးကို အၿပဳံးမ်ားနဲ႔ ေခ်ဖ်က္လို႔<br />ေသမတတ္ခံစားရပါေစေတာ့ေလ...။ <br />ေႏြႏွင္းမိုး </div><div class="art-PostMetadataFooter"> <div class="art-PostFooterIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03M9Hy9I/AAAAAAAAAwE/RKt_WltdBbo/s320/PostTagIcon.png" width="18" /> Labels: <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%80%E1%80%97%E1%80%BA%E1%80%AC" rel="tag">ကဗ်ာ</a> | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03dG6XoI/AAAAAAAAAwI/czUUlzzcg14/s320/PostCommentsIcon.png" width="18" /> <a class="comment-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/07/blog-post.html#comments" onclick="">0 comments</a> </div></div><div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=8753504666764223282&postID=322043011822115758" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" height="13" src="img/icon18_email.gif" width="18" /> </a> </span> </span> </div><div class="post-footer-line post-footer-line-3"> <span class="post-location"> </span> </div></div></div></div></div><div class="art-Post"> <div class="art-Post-body"> <div class="art-Post-inner art-article"> <a href="" name="4128433312593299406"></a> <div class="date-header">Tuesday, June 29, 2010</div><h2 class="art-PostHeader"> <img alt="PostHeaderIcon" height="32" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01eBbGNI/AAAAAAAAAvs/zVBgiYTQ95o/s320/PostHeaderIcon.png" width="32" /> <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_3366.html">စာစုေလးမ်ား</a> </h2><div class="art-PostHeaderIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01kHKjRI/AAAAAAAAAvw/CrIyijL6ygA/s320/PostDateIcon.png" width="17" /> 6:40 AM | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02DokudI/AAAAAAAAAv0/zqPfqTALxCM/s320/PostAuthorIcon.png" width="14" /> Posted by တိုးတိုး<span class="item-control blog-admin pid-833949173"> | </span> <span class="item-control blog-admin pid-833949173"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02da3_1I/AAAAAAAAAv4/65EpXchd9iI/s320/PostEditIcon.png" width="14" /> <a class="post-edit-link" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8753504666764223282&postID=4128433312593299406" title="Edit Post"> Edit Post </a> </span> </div><div class="art-PostContent"> ပံုႏွိပ္စာအုပ္ ေလာကစာအုပ္ စိတ္စာအုပ္ သံုးမ်ိဳးရွိတယ္<br />စိတ္ကို ဖတ္တတ္ဖို႕ တစ္ျခားစာအုပ္ေတြကို ဖတ္ေနရတယ္...။<br /><br />သစ္ပင္တိုင္းမွာ အလွတစ္မ်ိဳးစီ ရွိၾကပါတယ္<br />လူတိုင္းရဲ႕ တစ္မ်ိဳးစီ အလွကို ျမင္တတ္ရင္ ဘယ္ေလာက္သာယာ လိုက္မလဲလို႕ ...။<br /><br />ေၾကကြဲမႈ ပ်က္စီးမႈ ဆံုးရႈံးမႈေတြနဲ႕ အတူ ထြက္ေပၚလာတဲ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားကို <br />လြယ္လြယ္ မသံုးမိေအာင္ သတိထားပါ ...။<br /><br />ၾကာပန္းက ေရကန္ကိုသာ အလွဆင္တယ္<br />မိုးတိမ္ေတြကလည္း ေကာင္းကင္ျပာကိုသာ အလွဆင္တယ္<br />လာျခင္းေကာင္းေသာ မိတ္ေဆြကေတာ့ တစ္ေလာကလံုးကို အလွဆင္တယ္ ...<br />(သုေဗာဓာလကၤာရက်မ္း)<br /><br />သူ႕ေၾကာင့္ ၀မ္းသာခဲ့ ဖူးၿပီီ ...သူ႕ေၾကာင့္ ခံစားခဲ့ဖူးၿပီ ...<br />၀မ္းသာရတာ ခံစားရတာ ပင္ပန္းလွပါၿပီီ… ၀မ္းသာစရာေတြလည္း ႀကံံဳခဲ့ဖူးပါၿပီ…<br />၀မ္းနည္းစရာေတြလည္း ဆံုခဲ့ဖူးပါၿပီ… ဘာမွ မယ္မယ္ ရရ မရွိခဲ့ပါဘူး<br />အသိဉာဏ္တိုးၿပီးး လူျဖစ္က်ိဳးနပ္တယ္ဆိုလုိ႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့...။<br /><br />ၾကာလည္းမေမ့ …ရွာလည္းမေတြ႕... ငါလည္းတစ္ေန႕...။<br /><br />စြန္႔လႊတ္သူဆိုတာ သူ႕ကို ဘယ္သူကမွ မၾကည့္ခ်င္ေနပါေစ<br />သူလႊတ္တဲ့ စြန္ တက္ေနတာကိုၾကည့္ၿပီး ပီတိနဲ႕ေက်နပ္ေနတတ္သူမ်ိဳးပါ…။<br /><br />သူ႕ႏွလံုးသားရဲ႕ စကားျပန္ကေတာ့ သူ႔ အမူအရာပါပဲ ...။<br /><br />မၿပိဳကြဲႏိုင္တဲ့ အရာကို ေဆာင့္မတိုးလိုက္နဲ႕ သူမကြဲရင္ ကိုယ္ကြဲမယ္…။<br /><br />သစ္ပင္တိုင္းမွာ အလွတစ္မ်ိဳးစီ ရွိၾကပါတယ္...<br />လူတိုင္းရဲ႕ တစ္မ်ိဳးစီ အလွကို ျမင္တတ္ရင္ …<br />ဘယ္ေလာက္ သာယာလုိက္မလဲလို႕...။<br />အမိႈက္လွဲ ၿပီးမွ ရွင္းတာထက္၊ <br />မရႈပ္ဘဲ ရွင္းေနတာက ပိုေကာင္းမယ္...။<br /><br />အရြယ္ခ်င္း မတူရင္... ေနရာခ်င္း မတူရင္...<br />အျဖစ္ခ်င္း မတူရင္...အသိခ်င္း မတူႏိုင္ပါဘူး...<br />ဒါေလးေတာ့ နားလည္သင့္တာေပါ့...။<br /><br />ငယ္တုန္းက ထမင္းကို ၀ါးၿပီး ခြံ႔ခဲ့တာ ေကာင္းေပမယ့္<br />ႀကီီးလာတဲ့အခါ အန္ဖတ္ေတြ ထင္တတ္တယ္...။<br /><br />ေက်နပ္စရာေၾကာင့္ျဖစ္ေစ .. မေက်နပ္စရာေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ..<br />ေလာကဓံေၾကာင့္ တုန္လႈပ္ေနသူ မွန္သမွ် ေလာကကို အရႈံးေပးေနရသူခ်ည္းပါပဲ...။<br />(ဆရာေတာ္တစ္ပါး)<br /><br />အေယာင္ေဆာင္ ပညာရွိက<br />အျပစ္ကိုသာ ရွာၿပီး ေထာက္ျပတတ္တယ္၊<br />ပညာရွိအစစ္က<br />အမွန္ကို ခ်ီးက်ဴးၿပီး အမွားကို ျပဳျပင္ေပးတယ္..။<br />အ႒ကထာ(သီဟိုဠ္)<br /><br />ပုထုဇဥ္ဆုိတာ အျပစ္နဲ႕ မကင္းဘူးဆိုေပမယ့္<br />ဆရာသမားက ကိုယ့္တပည့္ပါလို႕ မေျပာခ်င္ေလာက္ေအာင္<br />မိဘက တို႕သားသမီးပါ လို႕ မေျပာခ်င္ေလာက္ေအာင္ အထိေတာ့ မျဖစ္ေစသင့္ဘူး...။<br /><br />ဘာမွ မစြမ္းႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကုိယ့္ေျခရာ လက္ရာ တစ္ခုခုေတာ့<br />ေနာင္လာေနာက္သား သတိရေလာက္ေအာင္ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့ရမယ္ …။<br />ည၀ါအေက်ာ္(ေတာင္ၿမိိဳ႕)<br /><br />ကိုယ့္ကို ေစာင့္ေရွာက္တာ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ တရားပဲ..<br />ကိုယ့္ကို ဖ်က္ဆီးတာ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ မတရားပဲ...။<br /><br />ကိုယ္က မွန္ေအာင္ေနၿပီး သူမ်ား မွားေနရင္လည္း နားလည္ႏိုင္ရမယ္...။<br /><br />စုၿပီး ဆံုၿပီး ရွင္းလင္းၾကတာက<br />စုဆံုၿပီး ျငင္းၾကတာထက္ အက်ိဳးေကာင္းေတြ မ်ားပါတယ္...။<br /><br />သဘာ၀တရားႀကီးဟာ<br />ခ်စ္စရာလို႔ပဲ ထင္ထင္...မုန္းစရာလို႔ပဲ ထင္ထင္...<br />သူ႕သေဘာ သူေဆာင္တာ မွန္ေပမယ့္<br />သတၱ၀ါေတြက ခ်စ္ခင္စရာေတြကိုေတာ့ မခြဲခ်င္ၾကဘူး...<br />မုန္းစရာက်ေတာ့ မေတြ႕ဆုံခ်င္ဘူးဆိုတဲ႔ .. လိုအင္ဆႏၵေတြ ျဖစ္ေနၾကတယ္...။<br /><br />လူတိုင္းဟာ အသက္ရွင္ဖို႔အတြက္သာ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ ထင္မွတ္ေနၾကေပမယ့္<br />အသက္ရွင္ရတာဟာ ဘာလုပ္ဖို႔လဲဆိုတာ အထိေတာ့ ဆက္ၿပီး မစဥ္းစားတတ္ၾကဘူး...။<br />(ဆရာေတာ္တစ္ပါး (ပုသိမ္)<br /><br />မသင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာကို ေရာက္ခဲ့ရင္ေတာင္မွ သင့္ေတာ္တဲ့ အက်င့္ေတြ မေဖ်ာက္ပစ္ပါနဲ႕...။<br /><br />ပညာဆိုတာ ေကာင္းပါတယ္။<br />ပညာရွိခ်င္တာလား? ပညာျပခ်င္တာလား? နည္းနည္းေတာ့ သတိထားပါအံုး...<br /><br />ေကာင္းတာေတြကို ႀကိဳးစားလုပ္ရင္းနဲ႔<br />လုပ္သမွ်ေတြဟာ .. အေကာင္းခ်ည္း ျဖစ္လာရင္ အေကာင္းဆုံးေပါ့…။<br /><br />အသိေပးဆုံးမ ေပးမည့္သူကို ရွာသင့္ေပမယ့္…<br />ကိုယ္စကားနားေထာင္မည့္ သူကိုပဲ ရွာေနၾကတယ္…။<br /><br />ေသာကမီးေတြ ညီးညီးေျပာင္ေျပာင္ အၿမဲေတာက္ေလာင္ေနပါလွ်က္<br />ဘာေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ ၀မ္းေျမာက္ေနၾကသလဲ..<br />အေမွာင္ထုႀကီး ကာဆီးပိတ္ဖုံးထားပါလွ်က္ ဘာေၾကာင့္ လင္းရာကို မရွာမွီးၾကသလဲ…။<br />(ဓမၼပဒ-၁၄၆)<br /><br />ရင္ခြင္ပိုက္ ကေလးမ်ားက မိခင္ရဲ႕ ေမတၱာကို စိန္ေခၚတယ္…<br />သက္ႀကီးရြယ္အိုတို႔က သားသမီး ေျမးမ်ားနဲ႔ လူငယ္တို႔ရဲ႕ ေက်းဇူးသိတတ္မႈနဲ႔ ေမတၱာတရားကို စိန္ေခၚတယ္…<br />ေလာကဓံတရားက အရြယ္ေရာက္သူတိုင္းကို စိန္ေခၚတယ္...<br />ကံတရားက တုန္႔ျပန္မႈ အားလုံးကို စနစ္တက် မွတ္တမ္းတင္လိမ့္မယ္…။<br /><br />ေက်းဇူးဆိုတာ သိတတ္သူအတြက္ အက်ဳိး အကန္႔အသတ္မရွိ ခံစားႏိုင္သလို…<br />ေက်းဇူးကန္းသူအတြက္ အကန္႔အသတ္မရွိ ေပးဆပ္ရတတ္တာမ်ဳိး...။<br /><br />အၿမဲတမ္း သူ႕ကိစၥနဲ႕သူ ရႈပ္ေနတာပါလို႔ နားလည္ရင္…<br />ကိုယ့္အရႈပ္ ထပ္မေပးလိုက္ပါနဲ႔…။<br /><br />ျပႆနာဆိုတာ ေလာကရဲ႕ ဂုဏ္ပုဒ္တစ္ခုပါ၊ ကိုယ္နဲ႔ သိပ္မဆိုင္ရင္ ျပႆနာက ေသးတယ္၊<br />မ်ားမ်ားဆုိင္ရင္ ျပႆနာက ႀကီးလာၿပီ လုံး၀ မဆိုင္ေတာ့ရင္ေတာ့ ျပႆနာမရွိေတာ့ပါဘူး။<br /><br />ေကာင္းတဲ႔အလုပ္ဟာ ေနာက္က်တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး<br />လုပ္ငန္း မစရေသးတာပဲရွိတယ္။<br /><br />ေရအုိးစင္က ေရေသာက္ရတဲ႔အခါ သစ္ပင္ရိပ္မွာ နားခိုရတဲ႔အခါ<br />ေက်းဇူးရွင္ဟာ ေရအိုးလား? ေရျဖည့္ေပးသူလား? အခက္အရြက္လား? ပင္စည္လား?<br /><br />မိုက္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲ ခံရတာ၊ လိမၼာတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲ စံရတာ၊<br />မယုံခဲ႔ရင္ေတာင္ မိုက္မၾကည့္နဲ႔ လိမၼာပါ။<br />အဆင္ေျပတာ မေျပတာထက္ ေနသာဖို႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ ေနတတ္ရင္ ေနသာပါတယ္။<br /><br />ကုသိုလ္ကံမွာ လုိရာကိုေပး စိတ္လည္းေအး၍ သူကတစ္ဖန္ ကိုယ့္ကုိျပန္ တာ၀န္ယူေပးမွာ။<br /><br />လူကိုယုံလို႔ ပုံအပ္ခဲ႔ၿပီးၿပီ ၊ ေရႊကိုယုံလို႔ စီးပြားရွာခဲ႔ၿပီးၿပီ၊ ရတနာသုံးပါးကို ယုံၾကည္လို႔ ပုံအပ္ၿပီးၿပီလား..?<br /><br />"ဒုကၡ" ဆိုတဲ႔ ေကာင္က သူေရာက္လာရင္ အနည္းဆုံးေတာ့ ညည္းညဴေနမွ ေက်နပ္တာေလ..<br />ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ငိုႀကီးခ်က္မနဲ႔ လူးလိွမ္႔ေနတာကို သူက ျမင္ခ်င္တာကိုး...<br />ကိုယ္က သူ႕အလုိနဲ ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီး ဣေျႏၵမပ်က္ ေနျပလိုက္ေတာ့ သူအေတာ္ ၿဖဳံသြားပုံရတယ္..<br />ခုဆို ကိုယ့္ဆီ သူ တယ္လာခ်င္ပုံ မရေတာ့ဘူး။<br />(ပရဟိတ ဆရာေတာ္ႀကီး)<br /><br />ေလေၾကာင့္ ပ်ံသန္းႏိုင္တဲ့ ငွက္ဟာ ေလရွိမွန္း မသိၾကသလို...<br />ေရေၾကာင့္ ကူးခပ္ႏိုင္တဲ့ ငါးဟာ ေရရွိမွန္း မသိၾကသလို...<br />ဓမၼ အဓမၼေၾကာင့္ ေကာင္းေကာင္း ဆိုးဆိုး ျဖစ္ေနတဲ့ သတၱ၀ါေတြဟာလည္း<br />ဓမၼ အဓမၼကို ရွိမွန္း မသိၾကပါဘူး...။<br />ေပးႏိုင္သူထံက ေတာင္း၊ လက္ခံမယ့္ သူကို ေပး၊ ဒါမွ အဆင္ေျပမယ္..။<br /><br />ေကာင္းတာကို လုပ္ဖို႔လြယ္ရင္ ေကာင္းတဲ႔ လူ၊ မေကာင္းတာကို လုပ္ဖို႔လြယ္တယ္ဆိုရင္ ...<br /><br />လုပ္သင့္တာကို မလုပ္မိရင္ မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္မိေနတတ္တယ္…။<br /><br />လူတိုင္းမွာ အစြမ္းကိုယ္စီ ရွိၾကပါတယ္၊ ကိုယ္စြမ္းရာက မစၾကဘဲ<br />သူမ်ားပါးစပ္နဲ႔ လမ္းဆုံးေနၾကလို႔သာ အစြမ္းမျပႏိုင္ၾကတာပါ…။<br /><br />ကိုယ္ျပဳသမွ် ကံမ်ားသည္ပင္<br />ကိုယ္ေရွ႕ဆက္ရမည့္ ခရီးအတြက္ ခရီးသြားလက္မွတ္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တျခားပစၥည္းေတြကို ေရာင္းလုိက္ရင္ အရႈံးမဟုတ္ရင္ အျမတ္ရေသးတယ္ ၊<br />စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ေရာင္းစားရင္ အရႈံးနဲ႔ပဲ ရင္ဆိုင္ရမယ္၊<br />စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ဘာနဲ႕မွ် ေရာင္းမစားပါနဲ႔…။<br /><br /><br />ေစတနာသည္ လူတိုင္းနဲ႕ မတန္သည္ မဟုတ္…<br />လူတိုင္းနဲ႔ တန္တဲ့ ေစတနာမ်ိဳး ထားႏိုင္ဖို႔သာ လိုအပ္ပါတယ္...။<br /><br />စိတ္ဆိုးေနတဲ့ အခါ ေကာင္းတဲ့စိတ္နဲ႕ လဲလိုက္ပါ…၊<br />ရႈပ္ေနရင္ ရွင္းတဲ့စိတ္ ၊ ပူေနရင္ ေအးတဲ့စိတ္၊ ေနာက္ေနရင္ ၾကည္တဲ့စိတ္နဲ႔ ခ်က္ခ်င္းလဲ လိုက္ပါ...။<br /><br />ေလးစားထိုက္သူရဲ႕ စကားကိုမွ နားေထာင္ၾကတာ။<br />ကိုယ့္စကား နားေထာင္ေစခ်င္ရင္ ေလးစားထိုက္ေအာင္ေနေပါ့...။<br /><br />ျဖစ္ခ်င္တာကို ဦးစားေပးခဲ့လြန္းလို႔ ဖစ္ႏိုင္တာေတြပါ ဆံုးရႈံးလိုက္ရၿပီ…၊<br />ျဖစ္ႏိုင္တာကိုသာ ဦးစားေပးရင္ ျဖစ္ခ်င္တာေတြပါ အားလံုး ျဖစ္လာမယ္...။<br /><br />ေဘးကိုၾကည့္လြန္း အားႀကီးရင္ ေဘးေတြ႕တတ္တယ္။ ။<br /><br />ကိုယ္က ႀကိဳက္လို႕ေကာင္းတာထက္…ေကာင္းတာမိုလို႕ ႀကိဳက္တယ္ဆိုရင္<br />အေကာင္းဆံုးကို ရႏိုင္တာေပါ့...။<br /><br />လူမႈေရးဆိုတဲ့ ႀကိဳးနဲ႕ လူ႕ေဘာင္ကို ၀ိုင္းခတ္ထားတယ္။ လူကိုမမႈရင္ လူ႔ေဘာင္ရဲ႕ေဘးေရာက္မယ္.။<br />လူကိုမႈေနရင္လည္း ဒီအသိုင္းအ၀ိုင္းက မထြက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး...။<br /><br />သူတစ္ဖက္သား၊ မ်က္မာန္ပြားေသာ္၊ တရားမကြာ၊ ထိန္းေစာင့္ကာျဖင့္၊<br />ေမတၱာႏွလံုး၊ ကိုယ္ကသံုးလွ်င္၊ အရႈံးဘယ္မွာ ရွိခ်ိမ့္နည္း။<br />(မင္းကြန္းဆရာေတာ္)<br /><br />အျမင့္ေရာက္မွ အျမင္က်ယ္တာထက္<br />အျမင္က်ယ္လို႕ အျမင့္ေရာက္တာက ပိုေကာင္းတယ္…။<br /><br />ေမတၱာပို႔ေနရံုနဲ႔ မျဖစ္ေသးဘူး ၊ ေမတၱာဓာတ္ေတြ ရွိေနဖို႕က အရင္လိုအပ္တယ္…။<br /><br />မုန္းေလာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္စမ္းပါ၊<br />ပ်င္းတဲ့သူေတြက မုန္းခ်င္သေလာက္ မုန္းစမ္းပါေစ…။<br /><br />ရက္ရက္စက္စက္ ရိုးသားလိုက္စမ္းပါ…။<br />ဒီရက္စက္မႈမ်ိဳးကို သူေတာ္ေကာင္းေတြက ျမတ္ႏိုးပါတယ္…။<br /><br />မင္းမရွိလည္း ျဖစ္တယ္၊ သူမရွိလည္း ျဖစ္တယ္၊ ငါမရွိလည္း ျဖစ္တယ္၊ ဘာမွ် မရွိလည္းျဖစ္တယ္။<br /><br />မိုက္မဲတယ္ဆိုတာ မိုက္လြန္လြန္း အားႀကီးလို႕ ႀကံဳဳတာေလး တစ္ခုတည္းကို မဲေနတာ...။<br /><br />ဘာသာအားလုံး ရႊင္ၿပဳံးၾကည္သာ ေပါင္းဆုံရာ ေမတၱာအလွဆုံး၊<br />လူမ်ဳိးအားလုံး ရႊင္ၿပဳံးၾကည္သာ ေပါင္းဆုံရာ ေမတၱာအလွဆုံး၊<br />သတၱ၀ါအားလုံး ရႊင္ၿပဳံးၾကည္သာ ေပါင္းဆုံရာ ေမတၱာအလွဆုံး။<br /><br />ကိုယ္က်င့္တရား ျဖဴစင္ရင္ အသိတရား ျမင့္ျမတ္လာသလို…။<br />စစ္မွန္တဲ႔ အသိတရားရရွိသူဟာလည္း ကိုယ္က်င့္တရား ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္စီးဘူး..။<br /><br />"မမွားေသာ ေရွ႕ေန၊ မေသေသာ ေဆးသမား" တဲ႔<br />ဒီေျဖေဆးဟာ ေဆးယဥ္သြားရင္ ေရာဂါကၽြမ္းတတ္တယ္။ မမွားတာ အေကာင္းဆုံးပဲ....<br /><br />ကိုယ့္စကားကို သူ နားေထာင္ေစခ်င္ရင္<br />သူ႔စကားကို အရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ေပးလိုက္ပါဦး…။<br /><br />ျမင္တဲ႔အတိုင္း အမွန္ျဖစ္မွ.. အမွန္အတိုင္း ျမင္တယ္ ေခၚတယ္။<br />ျမင္တဲ႔အတိုင္း မွန္ , မမွန္ ၾကားတဲ႔အတိုင္း မွန္ , မမွန္ ဆန္းစစ္ရမယ္။<br /><br />အထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္သြားသူတိုင္း အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆိုင္ခဲ႔ရတာေတြခ်ည္းပါပဲ။<br />(ဓမၼဒူတ၊ဓမၼေဘရီ၊တိပိဋကဆရာေတာ္မ်ား၏ စကားမ်ား)<br />တိုးတုိး </div><div class="art-PostMetadataFooter"> <div class="art-PostFooterIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03M9Hy9I/AAAAAAAAAwE/RKt_WltdBbo/s320/PostTagIcon.png" width="18" /> Labels: <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%85%E1%80%AF" rel="tag">စာစု</a> | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03dG6XoI/AAAAAAAAAwI/czUUlzzcg14/s320/PostCommentsIcon.png" width="18" /> <a class="comment-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_3366.html#comments" onclick="">0 comments</a> </div></div><div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=8753504666764223282&postID=4128433312593299406" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" height="13" src="img/icon18_email.gif" width="18" /> </a> </span> </span> </div><div class="post-footer-line post-footer-line-3"> <span class="post-location"> </span> </div></div></div></div></div><div class="art-Post"> <div class="art-Post-body"> <div class="art-Post-inner art-article"> <a href="" name="938141821947692306"></a> <h2 class="art-PostHeader"> <img alt="PostHeaderIcon" height="32" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01eBbGNI/AAAAAAAAAvs/zVBgiYTQ95o/s320/PostHeaderIcon.png" width="32" /> <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.html">စာစုေလးမ်ား</a> </h2><div class="art-PostHeaderIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01kHKjRI/AAAAAAAAAvw/CrIyijL6ygA/s320/PostDateIcon.png" width="17" /> 5:02 AM | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02DokudI/AAAAAAAAAv0/zqPfqTALxCM/s320/PostAuthorIcon.png" width="14" /> Posted by တိုးတိုး<span class="item-control blog-admin pid-833949173"> | </span> <span class="item-control blog-admin pid-833949173"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02da3_1I/AAAAAAAAAv4/65EpXchd9iI/s320/PostEditIcon.png" width="14" /> <a class="post-edit-link" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8753504666764223282&postID=938141821947692306" title="Edit Post"> Edit Post </a> </span> </div><div class="art-PostContent"> * "ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဒီကမၻာေပၚက ဘယ္သူနဲ႔မွ ႏိႈင္းၿပီး မယွဥ္ၿပိိဳင္ပါနဲ႔။ အဲဒီလို ျပိဳင္လိုက္တာဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေစာ္ကားလိုက္တာပါပဲ။"<br /><br />* "ဘယ္သူမွ ေသာ့တံမရွိတဲ့ ေသာ့ခေလာက္ကို မဖန္တီးပါဘူး။ အဲဒီလိုပဲ ျမတ္စြာဘုရားက လည္း အေျဖမရွိတဲ့ ျပႆနာကို မေပးပါဘူး။" <br /><br />*"သင္စိတ္ညစ္ေနတဲ့အခါမွာ ဘ၀က သင့္ကိုရယ္တယ္။ သင္ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့အခါမွာ ဘ၀က သင့္ကို ျပံဳးၿပီးၾကည့္တယ္။ သင္ သူမ်ားေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့အခါမွာေတာ့ ဘ၀ က သင့္ကို အေလးျပဳတယ္။"<br /><br />*" ေအာင္ျမင္သူတိုင္းမွာ ပင္ပန္းဆင္းရဲတဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ ရွိဖူးပါတယ္။ ပင္ပန္းဆင္းရဲတဲ့ ဇာတ္လမ္းတိုင္းမွာလည္း ေအာင္ျမင္တဲ့ဇာတ္သိမ္းတစ္ခု ရွိပါတယ္။"<br /><br />*" လြယ္တာက သူမ်ားရဲ႕အမွားကုိ ေ၀ဖန္အကဲျဖတ္ဖို႔ပါ။ ခက္တာကေတာ့ ကုိယ့္အျပစ္ကို အမွန္အတုိင္း သိျမင္ဖို႔ပါ။"<br /><br />*" ဘယ္သူမွ အတိတ္ကို ျပန္သြားၿပီး ဆိုးရြားတဲ့အစကို ျပင္လို႔မရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ျမင္ တဲ့ အဆံုးသတ္ရဖို႔ အခုခ်က္ခ်င္း စတင္လႈပ္ရွားတာကိုေတာ့ လူတိုင္းလုပ္လို႔ ရပါတယ္။"<br /><br />*" သူမ်ားေတြအေၾကာင္း မေက်မနပ္ ညည္းညဴမေနပါနဲ႔။ ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္ရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ေျပာင္းလဲျပဳျပင္လိုက္ပါ။"<br /><br />* "အမွားေတြက ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ နာက်င္ပင္ပန္းေစပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေတြ ၾကာလာလို႔ အဲဒီအမွားေတြ စုေပါင္းလိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သင့္ကို ေအာင္ျမင္မႈဆီ ေခၚေဆာင္ သြားမယ့္ "အေတြ႕အၾကံဳ"ဆိုတာ ျဖစ္လာပါတယ္။" <br /><br />*" က်ရံႈးတဲ့အခ်ိန္မွာ ရဲရင့္မႈရွိပါ။ ေအာင္ျမင္တဲ့အခ်ိန္မွာ တည္ၿငိိမ္မႈရွိပါ။"<br /><br />*" အပူေပးခံထားရတဲ့ ေရႊေတြဟာ အလွဆင္ပစၥည္းေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ နန္းဆြဲခံထားရတဲ့ ေၾကးေတြဟာ ၀ိုင္ယာႀကိဳးေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ထြင္းထုခံထားရတဲ့ ေက်ာက္တံုးေတြဟာလည္း ရုပ္ထုေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ သင့္ဘ၀မွာ နာက်င္မႈ ခံစား ရမႈေတြ မ်ားလာေလ သင့္ရဲ႕တန္ဖိုးတက္လာေလပါပဲ။"<br /><br />*" ျပႆနာတစ္ခုဟာ ေျဖရွင္းလို႔ရႏိုင္တာဆိုရင္ ဘာမွစိတ္ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ေျဖရွင္းလို႔ မရ ႏိုင္ဘူး ဆိုရင္လည္း စိတ္ပူေနလို႔ ဘာမ်ားထူးမွာ မို႔လို႔လဲ။"<br /><br />*" အခြင့္အေရးတစ္ခုကို ဆံုးရံႈးလိုက္ရၿပီဆိုရင္ သင့္မ်က္လံုးေတြကို မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ျပည့္မေန ပါေစနဲ႔။ မ်က္ရည္ေတြက သင့္ေရွ႕က ပိုေကာင္းတဲ့ ေနာက္ထပ္အခြင့္အေရးတစ္ခုကို ကြယ္ပစ္ လိုက္ပါလိမ့္မယ္။"<br /><br />*" မ်က္ႏွာကိုျပဳျပင္လိုက္တာ (Changing the face) ဟာ ဘာကိုမွ ေျပာင္းလဲေစႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေျပာင္းအလဲကို ရင္ဆိုင္လိုက္တာ (Facing the change) ကေတာ့ အရာရာကို ေျပာင္းလဲသြားေစႏိုင္ပါတယ္။" </div><div class="art-PostMetadataFooter"> <div class="art-PostFooterIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03M9Hy9I/AAAAAAAAAwE/RKt_WltdBbo/s320/PostTagIcon.png" width="18" /> Labels: <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%85%E1%80%AF" rel="tag">စာစု</a> | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03dG6XoI/AAAAAAAAAwI/czUUlzzcg14/s320/PostCommentsIcon.png" width="18" /> <a class="comment-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.html#comments" onclick="">0 comments</a> </div></div><div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=8753504666764223282&postID=938141821947692306" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" height="13" src="img/icon18_email.gif" width="18" /> </a> </span> </span> </div><div class="post-footer-line post-footer-line-3"> <span class="post-location"> </span> </div></div></div></div></div><div class="art-Post"> <div class="art-Post-body"> <div class="art-Post-inner art-article"> <a href="" name="3816885852053984821"></a> <div class="date-header">Thursday, June 17, 2010</div><h2 class="art-PostHeader"> <img alt="PostHeaderIcon" height="32" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01eBbGNI/AAAAAAAAAvs/zVBgiYTQ95o/s320/PostHeaderIcon.png" width="32" /> <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_17.html">“ရုန္းရင္းကန္ရင္း“</a> </h2><div class="art-PostHeaderIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i01kHKjRI/AAAAAAAAAvw/CrIyijL6ygA/s320/PostDateIcon.png" width="17" /> 6:58 AM | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02DokudI/AAAAAAAAAv0/zqPfqTALxCM/s320/PostAuthorIcon.png" width="14" /> Posted by တိုးတိုး<span class="item-control blog-admin pid-833949173"> | </span> <span class="item-control blog-admin pid-833949173"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="14" src="http://lh5.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i02da3_1I/AAAAAAAAAv4/65EpXchd9iI/s320/PostEditIcon.png" width="14" /> <a class="post-edit-link" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8753504666764223282&postID=3816885852053984821" title="Edit Post"> Edit Post </a> </span> </div><div class="art-PostContent"> ေလထန္တိုင္းသာ ပြင့္ေၾကြပါမူ၊<br />ဘယ္မွာ ပန္းမ်ားက်န္မည္နည္း။<br /><br />လႈိင္းပုတ္တိုင္းသာ ကမ္းၿပိဳပါမူ၊<br />ဘယ္မွာ ေျမႀကီးက်န္မည္နည္း။<br /><br />က်ရႈံးတိုင္းသာ ငိုရပါမူ၊<br />ဘယ္မွာ မ်က္ရည္က်န္မည္နည္း။<br /><br />အေမွာင္တ၀က္ လင္းတ၀က္သည္၊<br />တရက္တခါ ႀကံဳၿမဲသာတည့္။<br /><br />ဘ၀ သည္ကား၊ တိုက္ပြဲ မ်ားပင္၊ <br />လႈပ္႐ွားရေသာ၊ လူ႔႐ြာေတာ၀ယ္၊<br />လင္းေသာ ေမွာင္ေသာ၊ ေအာင္ေသာ ႐ံႈးေသာ၊<br />မုန္းေသာ ခ်စ္ေသာ၊ သစ္ေသာ ေဟာင္းေသာ၊<br />ေကာင္းေသာ ဆိုးေသာ၊ ညိႈးေသာ လန္းေသာ၊<br />ၾကမ္းေသာ ႏုေသာ၊ ပူေသာ ေအးေသာ၊<br />ေစာေၾကာ စိတ္ျဖာ၊ မေနသာေပ၊<br />လဲရာက ထ၊ က်ရာက တက္၊<br />ပ်က္ရာက ေဆာက္၊ ေ႐ွ႕သို႔ေလွ်ာက္၍၊<br />ေရာက္ရာဘ၀၊ အားမာန္ျပရင္း၊<br />ရုန္းရကန္ရ မည္တကား။ ။<br />(ေငြတာရီ) </div><div class="art-PostMetadataFooter"> <div class="art-PostFooterIcons art-metadata-icons"> <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03M9Hy9I/AAAAAAAAAwE/RKt_WltdBbo/s320/PostTagIcon.png" width="18" /> Labels: <a href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%80%E1%80%97%E1%80%BA%E1%80%AC" rel="tag">ကဗ်ာ</a> | <img alt="" class="art-metadata-icon" height="18" src="http://lh4.ggpht.com/_E7TzjcWzZAg/S6i03dG6XoI/AAAAAAAAAwI/czUUlzzcg14/s320/PostCommentsIcon.png" width="18" /> <a class="comment-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_17.html#comments" onclick="">0 comments</a> </div></div><div class="post-footer"> <div class="post-footer-line post-footer-line-1"> <span class="reaction-buttons"> </span> <span class="star-ratings"> </span> <span class="post-backlinks post-comment-link"> </span> <span class="post-icons"> <span class="item-action"> <a href="http://www.blogger.com/email-post.g?blogID=8753504666764223282&postID=3816885852053984821" title="Email Post"> <img alt="" class="icon-action" height="13" src="img/icon18_email.gif" width="18" /> </a> </span> </span> </div><div class="post-footer-line post-footer-line-3"> <span class="post-location"> </span> </div></div></div></div></div><!-- google_ad_section_end --> <div class="blog-pager" id="blog-pager"> <span id="blog-pager-older-link"> <a class="blog-pager-older-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/search?updated-max=2010-06-17T06%3A58%3A00-07%3A00&max-results=7" id="Blog1_blog-pager-older-link" title="Older Posts">Older Posts</a> </span> </div><div class="blog-feeds"> <div class="feed-links"> Subscribe to: <a class="feed-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/feeds/posts/default" target="_blank" type="application/atom+xml">Posts (Atom)</a> </div></div><div class="art-sidebar2 section" id="sidebar2"><div class="widget LinkList" id="LinkList1"><div class="art-Block"><div class="art-Block-body"><div class="art-BlockHeader"><div class="art-header-tag-icon"><div class="t">အျခားလင့္မ်ား</div></div></div><div class="art-BlockContent"><div class="art-BlockContent-body"> <div class="widget-content"> <ul><li><a href="http://www.youtube.com/results?search_query=myanmar+songs&aq=f">youtube</a></li></ul><span class="widget-item-control"> <span class="item-control blog-admin"> <a class="quickedit" href="http://www.blogger.com/rearrange?blogID=8753504666764223282&widgetType=LinkList&widgetId=LinkList1&action=editWidget" onclick="return _WidgetManager._PopupConfig(document.getElementById("LinkList1"));" target="configLinkList1" title="Edit"> <img alt="" height="18" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_wrench_allbkg.png" width="18" /> </a> </span> </span> </div></div></div></div></div></div><div class="widget Label" id="Label1"><div class="art-Block"><div class="art-Block-body"><div class="art-BlockHeader"><div class="art-header-tag-icon"><div class="t">ဖြင့္မိေသာ တံခါးမ်ား</div></div></div><div class="art-BlockContent"><div class="art-BlockContent-body"> <div class="widget-content list-label-widget-content"> <ul><li> <a dir="ltr" href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%80%E1%80%97%E1%80%BA%E1%80%AC">ကဗ်ာ</a> <span dir="ltr">(8)</span> </li><li> <a dir="ltr" href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%85%E1%80%AF">စာစု</a> <span dir="ltr">(5)</span> </li><li> <a dir="ltr" href="http://myatnoehome.blogspot.com/search/label/%E1%80%B1%E1%80%86%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%95%E1%80%AB%E1%80%B8">ေဆာင္းပါး</a> <span dir="ltr">(2)</span> </li></ul><span class="widget-item-control"> <span class="item-control blog-admin"> <a class="quickedit" href="http://www.blogger.com/rearrange?blogID=8753504666764223282&widgetType=Label&widgetId=Label1&action=editWidget" onclick="return _WidgetManager._PopupConfig(document.getElementById("Label1"));" target="configLabel1" title="Edit"> <img alt="" height="18" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_wrench_allbkg.png" width="18" /> </a> </span> </span> </div></div></div></div></div></div><div class="widget BlogArchive" id="BlogArchive1"><div class="art-Block"><div class="art-Block-body"><div class="art-BlockHeader"><div class="art-header-tag-icon"><div class="t">Blog Archive</div></div></div><div class="art-BlockContent"><div class="art-BlockContent-body"> <div class="widget-content"> <div id="ArchiveList"> <div id="BlogArchive1_ArchiveList"> <ul class="hierarchy"><li class="archivedate expanded"> <a class="toggle" href="javascript:void(0)"> <span class="zippy toggle-open">▼ </span> </a> <a class="post-count-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/search?updated-min=2010-01-01T00%3A00%3A00-08%3A00&updated-max=2011-01-01T00%3A00%3A00-08%3A00&max-results=15">2010</a> <span class="post-count" dir="ltr">(15)</span> <ul class="hierarchy"><li class="archivedate expanded"> <a class="toggle" href="javascript:void(0)"> <span class="zippy toggle-open">▼ </span> </a> <a class="post-count-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010_09_01_archive.html">September</a> <span class="post-count" dir="ltr">(3)</span> <ul class="posts"><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post_2364.html">ေႏြအလြမ္း</a></li><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post_11.html">ႏွလုံးသား ဒိုင္ယာရီ</a></li><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/09/blog-post.html">ေပ်ာ္ခ်င္တယ္...</a></li></ul></li></ul><ul class="hierarchy"><li class="archivedate collapsed"> <a class="toggle" href="javascript:void(0)"> <span class="zippy"> ► </span> </a> <a class="post-count-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010_07_01_archive.html">July</a> <span class="post-count" dir="ltr">(1)</span> <ul class="posts"><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/07/blog-post.html">ရိႈက္သံ</a></li></ul></li></ul><ul class="hierarchy"><li class="archivedate collapsed"> <a class="toggle" href="javascript:void(0)"> <span class="zippy"> ► </span> </a> <a class="post-count-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010_06_01_archive.html">June</a> <span class="post-count" dir="ltr">(4)</span> <ul class="posts"><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_3366.html">စာစုေလးမ်ား</a></li><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.html">စာစုေလးမ်ား</a></li><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post_17.html">“ရုန္းရင္းကန္ရင္း“</a></li><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/06/blog-post.html">လူတေယာက္အတြက္ အေရးအႀကီးဆုံးအရာ</a></li></ul></li></ul><ul class="hierarchy"><li class="archivedate collapsed"> <a class="toggle" href="javascript:void(0)"> <span class="zippy"> ► </span> </a> <a class="post-count-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010_05_01_archive.html">May</a> <span class="post-count" dir="ltr">(1)</span> <ul class="posts"><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/05/blog-post.html">“အကယ္၍”</a></li></ul></li></ul><ul class="hierarchy"><li class="archivedate collapsed"> <a class="toggle" href="javascript:void(0)"> <span class="zippy"> ► </span> </a> <a class="post-count-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010_03_01_archive.html">March</a> <span class="post-count" dir="ltr">(1)</span> <ul class="posts"><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/03/blog-post.html">အသိ သတိ</a></li></ul></li></ul><ul class="hierarchy"><li class="archivedate collapsed"> <a class="toggle" href="javascript:void(0)"> <span class="zippy"> ► </span> </a> <a class="post-count-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010_02_01_archive.html">February</a> <span class="post-count" dir="ltr">(2)</span> <ul class="posts"><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/02/blog-post_23.html">စိတ္ဒဏ္ရာ</a></li><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/02/blog-post.html">ဘယ္လိုလဲ</a></li></ul></li></ul><ul class="hierarchy"><li class="archivedate collapsed"> <a class="toggle" href="javascript:void(0)"> <span class="zippy"> ► </span> </a> <a class="post-count-link" href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010_01_01_archive.html">January</a> <span class="post-count" dir="ltr">(3)</span> <ul class="posts"><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/01/blog-post_22.html">ေဝဒနာ လက္က်န္</a></li><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/01/blog-post_10.html">အို ႏွင္းဆီ</a></li><li><a href="http://myatnoehome.blogspot.com/2010/01/blog-post.html">ေမြးရပ္ေျမ ရဲ႕ အေၾကာင္း</a></li></ul></li></ul></li></ul></div></div><span class="widget-item-control"> <span class="item-control blog-admin"> <a class="quickedit" href="http://www.blogger.com/rearrange?blogID=8753504666764223282&widgetType=BlogArchive&widgetId=BlogArchive1&action=editWidget" onclick="return _WidgetManager._PopupConfig(document.getElementById("BlogArchive1"));" target="configBlogArchive1" title="Edit"> <img alt="" height="18" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_wrench_allbkg.png" width="18" /> </a> </span> </span> </div></div></div></div></div></div><div class="widget HTML" id="HTML1"><div class="art-Block"><div class="art-Block-body"><div class="art-BlockHeader"><div class="art-header-tag-icon"><div class="t">Date</div></div></div><div class="art-BlockContent"><div class="art-BlockContent-body"> <div class="widget-content"> <script language="Javascript"><!--var dayName = new Array ("Sunday", "Monday", "Tuesday", "Wednesday", "Thursday", "Friday", "Saturday")var monName = new Array ("January", "February", "March", "April", "May", "June", "July", "August", "September", "October", "November", "December")var now = new Datedocument.write("Today is " + dayName[now.getDay()] + ", " + monName[now.getMonth()] + " "+now.getDate() +".")//--></script>Today is Saturday, October 9. </div><span class="widget-item-control"> <span class="item-control blog-admin"> <a class="quickedit" href="http://www.blogger.com/rearrange?blogID=8753504666764223282&widgetType=HTML&widgetId=HTML1&action=editWidget" onclick="return _WidgetManager._PopupConfig(document.getElementById("HTML1"));" target="configHTML1" title="Edit"> <img alt="" height="18" src="http://img1.blogblog.com/img/icon18_wrench_allbkg.png" width="18" /> </a> </span> </span> </div></div></div></div></div></div><div id="footer-wrapper"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2414548371887450115-9092533728561237873?l=mydreamstation.blogspot.com' alt='' /></div>စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2414548371887450115.post-81842772409175629012010-10-09T06:08:00.000-07:002010-10-09T06:08:18.312-07:00“ရုန္းရင္းကန္ရင္း“<h2 class="art-PostHeader"> <br /></h2>ေလထန္တိုင္းသာ ပြင့္ေၾကြပါမူ၊<br />ဘယ္မွာ ပန္းမ်ားက်န္မည္နည္း။<br /><br />လႈိင္းပုတ္တိုင္းသာ ကမ္းၿပိဳပါမူ၊<br />ဘယ္မွာ ေျမႀကီးက်န္မည္နည္း။<br /><br />က်ရႈံးတိုင္းသာ ငိုရပါမူ၊<br />ဘယ္မွာ မ်က္ရည္က်န္မည္နည္း။<br /><br />အေမွာင္တ၀က္ လင္းတ၀က္သည္၊<br />တရက္တခါ ႀကံဳၿမဲသာတည့္။<br /><br />ဘ၀ သည္ကား၊ တိုက္ပြဲ မ်ားပင္၊ <br />လႈပ္႐ွားရေသာ၊ လူ႔႐ြာေတာ၀ယ္၊<br />လင္းေသာ ေမွာင္ေသာ၊ ေအာင္ေသာ ႐ံႈးေသာ၊<br />မုန္းေသာ ခ်စ္ေသာ၊ သစ္ေသာ ေဟာင္းေသာ၊<br />ေကာင္းေသာ ဆိုးေသာ၊ ညိႈးေသာ လန္းေသာ၊<br />ၾကမ္းေသာ ႏုေသာ၊ ပူေသာ ေအးေသာ၊<br />ေစာေၾကာ စိတ္ျဖာ၊ မေနသာေပ၊<br />လဲရာက ထ၊ က်ရာက တက္၊<br />ပ်က္ရာက ေဆာက္၊ ေ႐ွ႕သို႔ေလွ်ာက္၍၊<br />ေရာက္ရာဘ၀၊ အားမာန္ျပရင္း၊<br />ရုန္းရကန္ရ မည္တကား။ ။<br />(ေငြတာရီ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2414548371887450115-8184277240917562901?l=mydreamstation.blogspot.com' alt='' /></div>စႏိုးဝိႈက္http://www.blogger.com/profile/01625234643802198983noreply@blogger.com0